Menu
غزل شماره ۱۲۰: تا چند تو پس روی به پیش آ
SuperUser Account
/ دسته ها: دیوان شمس, غزلیات

غزل شماره ۱۲۰: تا چند تو پس روی به پیش آ

دیوان شمس - غزلیات

تا چند تو پس روی به پیش آ                                  در کفر مرو به سوی کیش آ

در نیش تو نوش بین به نیش آ                                 آخر تو به اصل اصل خویش آ

هر چند به صورت از زمینی                                   پس رشته گوهر یقینی

بر مخزن نور حق امینی                                       آخر تو به اصل اصل خویش آ

خود را چو به بیخودی ببستی                                  می‌دانک تو از خودی برستی

وز بند هزار دام جستی                                         آخر تو به اصل اصل خویش آ

از پشت خلیفه‌ای بزادی                                         چشمی به جهان دون گشادی

آوه که بدین قدر تو شادی                                       آخر تو به اصل اصل خویش آ

هر چند طلسم این جهانی                                       در باطن خویشتن تو کانی

بگشای دو دیده نهانی                                           آخر تو به اصل اصل خویش آ

چون زاده پرتو جلالی                                          وز طالع سعد نیک فالی

از هر عدمی تو چند نالی                                      آخر تو به اصل اصل خویش آ

لعلی به میان سنگ خارا                                       تا چند غلط دهی تو ما را

در چشم تو ظاهرست یارا                                     آخر تو به اصل اصل خویش آ

چون از بر یار سرکش آیی                                    سرمست و لطیف و دلکش آیی

با چشم خوش و پرآتش آیی                                     آخر تو به اصل اصل خویش آ

در پیش تو داشت جام باقی                                      شمس تبریز شاه و ساقی

سبحان الله زهی رواقی                                         آخر تو به اصل اصل خویش آ

Print
34 رتبه بندی این مطلب:
بدون رتبه

برای دادن نظر لطفا وارد شوید و یا ثبت نام کنید

نام شما
ایمیل شما
عنوان
پیام خود را وارد کنید ...
x

کانال تلگرام مولانا

 

طراحی وب سایت آنا وب

 

آراز هلدینگ استانبول

 

کانال مولانای شمس

دی ان ان
سماع شاپ