Menu
SuperUser Account
/ دسته ها: دیوان شمس, غزلیات

غزل شماره ۱۱۹: برخیز و صبوح را بیارا

دیوان شمس - غزلیات

برخیز و صبوح را بیارا                                   پرلخلخه کن کنار ما را

پیش آر شراب رنگ آمیز                                ای ساقی خوب خوب سیما

از من پرسید کو چه ساقیست                             قندست و هزار رطل حلوا

آن ساغر پرعقار برریز                                    بر وسوسه محال پیما

آن می که چو صعوه زو بنوشد                           آهنگ کند به صید عنقا

زان پیش که دررسد گرانی                                 برجه سبک و میان ما آ

می‌گرد و چو ماه نور می‌ده                                 حمرا می ده بدان حمیرا

ما را همه مست و کف زنان کن                            وان گاه نظاره کن تماشا

در گردش و شیوه‌های مستان                                در عربده‌های در علالا

در گردن این فکنده آن دست                                کان شاه من و حبیب و مولا

او نیز ببرده روی چون گل                                   می‌بوسد یار را کف پا

این کیسه گشاده از سخاوت                                   که خرج کنید بی‌محابا

دستار و قبا فکنده آن نیز                                      کاین را به گرو نهید فردا

صد مادر و صد پدر ندارد                                   آن مهر که می‌بجوشد آن جا

این می آمد اصول خویشی                                    کز سکر چنین شدند اعدا

آن عربده در شراب دنیاست                                 در بزم خدا نباشد آن‌ها

نی شورش و نی قیست و نی جنگ                         ساقیست و شراب مجلس آرا

خاموش که ز سکر نفس کافر                                 می‌گوید لا اله الا

Print
35 رتبه بندی این مطلب:
بدون رتبه

برای دادن نظر لطفا وارد شوید و یا ثبت نام کنید

نام شما
ایمیل شما
عنوان
پیام خود را وارد کنید ...
x

کانال تلگرام مولانا

 

طراحی وب سایت آنا وب

 

آراز هلدینگ استانبول

 

کانال مولانای شمس

دی ان ان
سماع شاپ