Menu

غزل شماره ۲۴: چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را

دیوان شمس - غزلیات

SuperUser Account 0 82 رتبه مطلب: بدون رتبه

چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را                         خون بارد این چشمان که تا بینم من آن گلزار را

خورشید چون افروزدم تا هجر کمتر سوزدم                             دل حیلتی آموزدم کز سر بگیرم کار را

ای عقل کل ذوفنون تعلیم فرما یک فسون                                کز وی بخیزد در درون رحمی نگارین یار را

غزل شماره ۲۳: چون خون نخسپد خسروا چشمم کجا خسپد مها

دیوان شمس - غزلیات

SuperUser Account 0 77 رتبه مطلب: بدون رتبه

چون خون نخسپد خسروا چشمم کجا خسپد مها                             کز چشم من دریای خون جوشان شد از جور و جفا

گر لب فروبندم کنون جانم به جوش آید درون                               ور بر سرش آبی زنم بر سر زند او جوش را

معذور دارم خلق را گر منکرند از عشق ما                                 اه لیک خود معذور را کی باشد اقبال و سنا

غزل شماره ۲۲: چندان بنالم ناله‌ها چندان برآرم رنگ‌ها

دیوان شمس - غزلیات

SuperUser Account 0 72 رتبه مطلب: بدون رتبه

چندان بنالم ناله‌ها چندان برآرم رنگ‌ها                           تا برکنم از آینه هر منکری من زنگ‌ها

بر مرکب عشق تو دل می‌راند و این مرکبش                    در هر قدم می‌بگذرد زان سوی جان فرسنگ‌ها

بنما تو لعل روشنت بر کوری هر ظلمتی                         تا بر سر سنگین دلان از عرش بارد سنگ‌ها

غزل شماره ۲۱: جرمی ندارم بیش از این کز دل هوا دارم تو را

دیوان شمس - غزلیات

SuperUser Account 0 97 رتبه مطلب: بدون رتبه

جرمی ندارم بیش از این کز دل هوا دارم تو را                       از زعفران روی من رو می‌بگردانی چرا

یا این دل خون خواره را لطف و مراعاتی بکن                      یا قوت صبرش بده در یفعل الله ما یشا

این دو ره آمد در روش یا صبر یا شکر نعم                           بی شمع روی تو نتان دیدن مر این دو راه را

غزل شماره ۲۰: چندانک خواهی جنگ کن یا گرم کن تهدید را

دیوان شمس - غزلیات

SuperUser Account 0 97 رتبه مطلب: بدون رتبه

چندانک خواهی جنگ کن یا گرم کن تهدید را                   می‌دان که دود گولخن هرگز نیاید بر سما

ور خود برآید بر سما کی تیره گردد آسمان                       کز دود آورد آسمان چندان لطیفی و ضیا

خود را مرنجان ای پدر سر را مکوب اندر حجر               با نقش گرمابه مکن این جمله چالیش و غزا

RSS
اولین234567891011

کانال تلگرام مولانا

 

طراحی وب سایت آنا وب

 

آراز هلدینگ استانبول

دی ان ان
سماع شاپ